Vanaf vandaag zoek ik andere oorden op ...

Tijd voor verandering, ik ben al een tijdje aan het rondsnuffelen, en heb uiteindelijk besloten om met mijn blogjes te verhuizen naar Wordpress. Hopelijk vinden jullie de weg naar mijn nieuwe plekje, ik wil jullie absoluut niet verliezen, jullie zijn welkom op:

mamapippas.wordpress.com

Op 'Fotospelletjes' zet ik regelmatig een foto, waarmee je je fantasie de vrije loop kan laten. De leukste krantenkop voor de voorbije foto werd geschreven door Stefanie ...

Bedankt ook aan de andere deelnemers, de nieuwe foto staat ondertussen te wachten op leuke schrijfsels. Ik wens jullie veel fantasie toe  ...

Op 26 mei 1995 was het een stralende dag ...

Nieuws uit eigen huis !

Minipippa heeft de blogkriebels weer te pakken. Ben je benieuwd naar de schrijfseltjes van dochterlief, breng haar dan een bezoekje op haar vernieuwde blog en klik hier ...

Ikzelf heb 'Fotospelletjes' in het leven geroepen. Een plaatsje waar je je fantasie de vrije loop kan laten en spelen met foto's. De recentste 'speelfoto' staat steeds in de rechterbovenhoek van deze blog. Neem hier ook 'ns een kijkje en doe mee ...

We hebben hier het fietsknooppuntennetwerk ontdekt. Nu had ik al wel die genummerde bordjes langs de kant zien staan, maar de eigenlijke betekenis ervan kende ik niet. Ik dacht eigenlijk dat het telkens een fietsroute op zich was. Wat blijkt nu, je kan van knooppunt tot knooppunt fietsen, en zo bij wijze van spreken gans België rondfietsen. Voor geoefende fietsers zal dit geen openbaring zijn, maar voor een grote leek zoals ik, is dit een fantastische ontdekking. Even rondneuzen op internet bracht ook aan het licht dat er routeplanners voor deze knooppunten bestaan, zodat je de fiesttocht kan plannen. Fietsnet is er zo eentje, dus wij aan de slag. We kozen een ritje uit van 18 km, al zeer risicovol voor Mamapippa, die al moe wordt van het gedacht alleen al om te moeten bewegen. Maar het was zeer leuk, heerlijk zelfs. Alleen mijn achterwerk ziet af op momenten als vandaag. En mijn fototoestel ook, dat moet overuren draaien. En daar bovenop is het dan ook nog eens van m'n fietsmandje gevallen, bij het oversteken van een baan. Het ging ettelijke keren overkop, maar overleefde gelukkig de klappen. Volgens Minipippa is zo'n fietstocht zeker voor herhaling vatbaar, maar niet direct voor morgen wat mij betreft, eerst de genezing van m'n achterwerk afwachten ...

Als de bel gaat, ben ik tegenwoordig steeds op mijn hoede voor verkopers en leurders. Vandaag was het een keertje iets anders. De Meneer van de Post, bracht ons het verpakkingspakket om onze Senseo, die mogelijk op ontploffen staat, terug naar de fabriek te sturen. Amai, wat een pakket, ik begrijp ineens waarom ze het niet gewoon in de brievenbus konden deponeren. Karton, piepschuim, zelfs een gebruiksaanwijzing, kortom, een bouwpakket op zichzelf. Daarnet hebben we ons koffieding ontkalkt, volgens de instructies die we al eerder ontvingen. Doe dit, vervolgens dat, daarna zus en tenslotte zo. Maandag leveren we het ingenieus verpakte pakket af in het verzamelpunt voor ontplofbare spullen. Ik ben 'ns benieuwd wanneer we onze ontmantelde Senseo gaan terugzien ...

Het begin van een superlang weekend, het zonnetje stralend van de partij, een kriebelend fototoestel, wat kan je dan beter doen dan een heerlijke fietstocht maken. Minipippa stond al direct klaar om op haar ijzeren paard te springen, zoiets moet je haar geen twee keer vragen. Wij weg dus, genietend van de zonnestralen en de omgeving. We wonen op het platteland, en hoeven dus niet ver te fietsen om midden in de rust terecht te komen. We hebben de fietsroute richting Aarschot gevolgd, langs de Demer. Een schitterende omgeving, daar mag je zeker van zijn. In Aarschot aangekomen kwamen we voorbij Minipippa's 'Geboortebos'. Daar staat, voor elk kind dat in haar geboortejaar is geboren en ingeschreven is in het stadsregister, een boom. Die boom zijn we zelf gaan planten toendertijd. Een leuk initiatief, zo komt er elk jaar weer een beetje meer groen bij in de stad ! Op een bord prijkt dan ook de naam van elk kind, dus ze kon op zoek gaan naar zichzelf. Ze was ook nieuwsgierig om de kinderen uit haar klas terug te vinden, dus ze heeft daar wel een tijdje staan lezen. Terwijl kon Mamapippa natuurlijk uitgebreid de omringende natuur digitaal vastleggen ...

Op mijn fotoblog, stelde Geert me voor om van een zwart/wit en een kleurenfoto, een samensmelting te maken. Zoiets moeten ze mij dus geen twee keer vragen hè. Ik ben dadelijk aan de slag gegaan en dit is het resultaat ...

Boeken, je hebt ze in allerlei soorten, vormen, maten en gewichten. Mijn liefde voor het lezen was geen liefde op het eerste zicht. Ik herinner mij nog heel goed mijn angst voor de verplichte boekenlijst in het middelbaar onderwijs. Meestal waren het dan boeken waar ik me langs geen kanten kon in terugvinden. Verhalen die me totaal niet boeiden. Meestal las ik zo'n boek ook niet helemaal volledig uit. Ik liet mijn ogen over de bladzijden dwalen en hier en daar las ik een passage die me min of meer aanstond. Samen met de informatie op de achterflap smoste ik dan de nodige bespreking op een blad en voilà, het noodzakelijk kwaad zat er weer op. Mijn punten waren dan ook gelijk evenredig met mijn inspanningen ...

Het is pas sinds lezen niet meer een verplichting is, dat ik kan genieten van een boek. Ik lees niet heel veel, maar wel met plezier. In mijn badje, in mijn bedje, of gewoon knusjes in de zetel. De enige voorwaarde voor mij is dan wel absolute stilte. Ik kan me namelijk niet concentreren wanneer er gesprekken, lawaai of muziek rondom mij zijn ...

Wat ik ook zelden doe, is boeken kopen. Ik leen ze meestal bij de bibliotheek. Mijn voorkeur gaat uit naar thriller- of zelfs horrorboeken. Als ze ooit mijn leeslijst nakijken, word ik vast en zeker vastgezet. Want er zijn weinig romantische verhalen in terug te vinden. Geef mij maar zo'n boek waar het bloed bij wijze van spreken uitspat als je het opendoet. Lekker griezelen dus, terwijl ik in het echte leven gruwel van geweld en alles wat er mee te maken heeft. Tja, zo heeft iedereen wel zijn donkere kantje zeker ...

Heb je dat ook wel 'ns, als je een vlek of iets dergelijks ziet, dat je je dan probeert voor te stellen welke figuur je ervan zou kunnen maken ? Wel, vorige week waren we boven met de verbouwingen bezig, toen ik in een Gyproc pleistervlek plots een aap zag die op z'n knieën zat. Papapippa, die het tekenen wel in z'n vingers heeft, haalde er dadelijk een potlood bij om mijn fantasie vorm te geven ...

Photo Hunt ...

Een man komt een boekenwinkel binnen en vraagt aan de verkoopster:

"Waar kan ik het boek 'De man is de baas in huis' vinden ?"

De verkoopster denkt even na en zegt dan:

"Bij de sprookjesboeken, op de tweede verdieping !"

Vrijdagavond, ik herleef. Onze Ambie Bambie is terug thuis. Moe, maar vol van verhalen. Het was een speciale, plezante belevenis voor haar. Straks zal ze lekker slapen in haar eigen vertrouwde bedje, want dat was het enige dat een beetje tegensloeg. De matrassen waren te hard om van een comfortabele nachtrust te kunnen genieten. Ze is teruggekomen met een hoop herinneringen en een hoop wasgoed, ik weet weer wat te doen, maar ik geniet ervan ...

Gisteren zat er een briefje van dochterlief in de bus. Mijn hart maakte een vreugdesprongetje. Mijn ogen bleven niet droog bij het lezen ervan. Maar ze maakt het heel goed, daar in de Ardennen. Om het met haar eigen woorden te zeggen, het is er 'kei leuk'. Natuurlijk wist ik dit al van op voorhand, maar om het zwart op wit (eigenlijk blauw op geel) te zien staan, dat doet toch deugd. Nog één nachtje slapen, en morgenavond is ze weer bij ons. En zeg nou niet dat het snel gegaan is, want voor mij gaat dat niet op ...

Wat is rijkdom, wat antwoord je op de vraag: Ben je rijk of ben je arm ? Het is iets dat op verschillende manieren kan bekeken worden. Mijn allereerste gedachten gaan dan uit naar de grootte van mijn bankrekening. Is die groot, dan ben ik rijk. Is die klein, dan ben ik arm. Want draai het of keer het hoe je wil, geld maakt niet gelukkig, maar het maakt dingen wel gemakkelijker. Geld stinkt, maar iedereen heeft het toch graag in z'n handen. Wie wil er eens niet met de lotto een groot lot winnen. Wie zou er niet graag alles hebben wat z'n hartje begeert ...

Maar rijkdom is zoveel meer. Rijkdom is voor mij ook het geluk hebben om de mensen die je liefhebt rondom je te hebben. Rijkdom is gelukkig zijn, gezond zijn, kunnen genieten van het leven, van alle kleine momenten die het leven je biedt. En dat is iets wat we vaak vergeten. Ik ook, ik geef het eerlijk toe ... 

Rijkdom is ook iets wat je kan geven. Geef je liefde en tederheid, dan geef je rijkdom. En dan moet ik plots denken aan dochterlief, die sinds gisteren op bosklassen is. Als ouder moet je je kind leren loslaten, maar dat betekent ook dat je het rijkdom meegeeft, want alle indrukken die ze nu opdoet, alles wat ze meemaakt, zelf de heimwee die ze misschien voelt, worden herinneringen, en die herinneringen bepalen de rijkdom van haar 'kind' zijn ...

Straf hè, dat ne mens zo diep en intens kan nadenken, ik verschiet soms van mezelf ...

Dit is er eentje van 'De Tuinen van Hoegaarden' ...

De foto past perfect bij het thema van deze week bij:

Moody Monday ...

Het is zover, ik heb deze morgen afscheid genomen van dochterlief. Ze is voor een midweekje op bosklassen vertrokken, voor de allereerste keer. Zowel voor haarzelf, Mama- en Papapippa een heel vreemd gevoel. Het is weer een beetje meer loslaten en ik ben daar (zoals hier al te lezen viel) absoluut niet goed in. Ik hoop dus stiekem dat het heel snel weer vrijdag is, en ik haar weer kan knuffelen. Maar ik gun het haar van harte, begrijp me niet verkeerd ! 't Is alleen dat emotionele moederhart (en waarschijnlijk ook dat stoere, maar even wankele vaderhart) dat een beetje tegenspartelt.

Voor de nieuwsgierigen, ze verblijft in Amberloup, op een mooi vakantiedomein ...

Je kan je dan wel voorstellen dat ik ze gisteren zowat platgeknuffeld heb. En het was wederzijds, want ik denk dat ze er zelf ook wel wat moeite mee had, om haar vertrouwde thuis even achter te moeten laten ...

Gelukkig was het moederdag, en hadden we een alibi om lekker door te knuffelen ...

Gisterenavond ging de telefoon. Het gesprek verliep als volgt:

Ik: "Hallo."

Zij: "Hallo, met X van de firma B."

Ik, om het haar gemakkelijk te maken: "Sorry, ik zal het al direct zeggen, ik ben niet geïnteresseerd."

Zij, ietswat verontwaardigd: "Maar mevrouw, U gebruikt toch ook wel 'ns diepvriesprodukten !"

Ik: "Inderdaad, maar ik moet toch regelmatig naar de supermarkt, dus ik koop alles daar. Ik ben dus niet geïnteresseerd."

Zij: "Mevrouw, U moet toch ook openstaan voor nieuwe dingen in uw leven !"

Ik, redelijk assertief: "Dat doe ik ook, maar ik mag toch zelf wel beslissen hoe, wat, wanneer en waar ik iets aankoop. Dus ik ben niet geïnteressserd !"

Zij, haar zin niet af kunnen makend: "Maar mevrouw, U kunt toch ..."

Ik, ondertussen al zeer opgedraaid: "Mevrouw, spreekt U geen Nederlands, ik ben NIET geïnteresseerd !"

Zij, opeens heel erg in haar gat gebeten: "Sorry, ik vroeg het U maar beleefd, goeienavond."

Ik, in een overwinningsroes: "Goeienavond !"

Het is toch straf hè, dan zijn die televerkopers zelf ambetant omdat ze gewoonweg niet van in het begin de boodschap begrijpen. Hetzelfde verhaal krijg je bij die deur-aan-deur-verkopers. Bij zo eentje heb ik vorige week mijn slag thuis gehaald. Die conversatie ging als volgt:

Hij: "Hallo, ik ben X van de gsm-operator P."

Ik: "Sorry, maar ik ben niet bij P. dus ik heb geen interesse."

Hij, op een assertieve toon: "Ja, maar dat is niet erg hoor. Ik kan je de uitleg toch geven, en dan kan je er eens over nadenken."

Ik, al lichtjes ambetant: "Nee sorry, ik hoeg geen uitleg."

Hij, zeer zeker van zijn stuk: "Mevrouw, ik kan je laten besparen op je mobiele gesprekken !"

Ik: "Neen, dank je, geen interesse !"

Hij, nog zekerder: "Ik kan je zeker 10 euro laten besparen op je mobiele telefoonrekening ! Dat kan je toch niet aan je neus laten voorbijgaan !"

Ik, plots enorm geïnteresseerd: "Awel, in dat geval mag je de ganse uitleg geven, als ik 10 euro kan besparen op een rekening die maar 5 euro bedraagt, mag je me zeggen hoe !"

Hij, heel verward: "Oh sorry, inderdaad, dan kan ik je niet helpen. Nog een prettige dag verder."

Ik, in mijn vuistje lachend: "Daaaag !"

Bij deze wil ik alle televerkopers en andere aanverwanten laten weten, dat ze bij mij aan het verkeerde adres zijn voor zulke dingen. Als ik iets nodig heb, of wil veranderen van wat dan ook, zal ik zelf wel kiezen op welke manier ik dit doe. Tegelijkertijd wil ik dezelfde doelgroep ook laten weten, dat ik langs de andere kant wel begrip heb voor hun acties. Ze doen tenslotte ook maar hun job, op de manier die hun aangeleerd is. Maar ik hoop voor hen dat ze samen met hun opleiding ook de cursus "Er-bestaat-ook-een-neen" hebben gekregen ...

Voilà, de meeste spulletjes die dochterlief nog moest hebben voor de 'bosklassen' zijn aangeschaft. Ze kan naar hartelust gaan stoeien in het bos met stevige stappers, of zonder natte voeten te krijgen een beekje oversteken. Eigenlijk steekt ze helemaal in 'het nieuw'. 't Was ook nodig, want dit is weer één van die momenten dat je opeens merkt dat je kind letterlijk groter wordt. Plots worden alle t-shirts te kort, schoenen te klein en mouwen te kort.

We hebben ook de laatste brief met instructies van school gekregen om de week-uitstap zo vlot mogelijk te laten verlopen. Ik lees hem met gemengde gevoelens. Maar dat was al wel duidelijk zeker. Enfin, ik ga flink zijn, ik ben een grote mama, maar toch stel ik het kofferlijstje maken steeds weer uit. Want dat is weer zo'n moment dat ik er echt met de neus op gedrukt word.

En ach ja, het scheelde niet veel, of dochterlief was een 'zwartreizer'. Plots vonden we het verdacht dat we nog geen rekening voorgeschoteld hadden gekregen van het reisje. Vreemd toch, want binnen 4 dagen is het vertrek. Meestal betaal je een reis toch een beetje meer op voorhand. Een telefoontje naar de juf bracht gisterennamiddag aan het licht dat de overschrijvingen uitgedeeld zijn, de laatste week voor de paasvakantie. De week dat dochterlief niet op school was wegens ziekte. En niemand die er aan gedacht heeft om onze rekening nadien te geven. Niet dat ik het erg zou vinden om haar gratis te laten verblijven in de Ardennen, als ze ons dat kado doen, voor mij goed, maar ik denk toch dat het beter is als alles in orde is voor het vertrek. Kadootjes worden niet meer zo snel uitgedeeld tegenwoordig ...

Het leek allemaal nog zo lang te duren, maar nu komt het steeds dichterbij. Volgende week maandag vertrekt dochterlief op 'bosklassen'. En dat is iets waar ik voorlopig nog niet kan aan wennen, het idee dat ik haar van maandag tot vrijdag niet bij mij ga hebben. Oké, ik geef het toe, ik ben misschien een veel te grote en beschermende 'moederkloek', maar zo zit ik nu eenmaal in mekaar. Ik kan niet loslaten, zeker niet als het mijn hartediefje betreft.

Morgen gaan we nog enkele noodzakelijke spulletjes kopen, zoals een nieuw stel rubberen laarzen, een nieuwe jogging, enz ... Zodat ze er klaar voor is. Zijzelf ziet het voorlopig nog allemaal zitten, en verwondert zich erover dat het zo moeilijk voor mij blijkt te zijn. Maar het moment dat ze me die laatste knuffel zal geven voor de bus vertrekt, zal ze (denk ik) ook even moeten slikken. Mijn dochter is namelijk uit hetzelfde hout gesneden als ikzelf, ik vermoed dat het een sterk soort emo-hout is.

Ik weet dat ze het er reuze naar haar zin gaat hebben, daar in de Ardennen, samen met haar klasgenootjes. Ik gun het haar heel erg, maar vanbinnen knaagt er een zeer erg emotioneel gevoel aan mijn moederhart. Ben ik nu de enige ...

De opdracht: Maak een verhandeling, zo beknopt mogelijk, die de volgende 3 domeinen raakt:

• Godsdienst
• Seksualiteit
• Mysterie

Eén studente kreeg 20 op 20 ...

Haar antwoord: "Mijn God !  Ik ben zwanger !  Maar van wie ?"

Tijdens ons uitstapje naar de Tuinen van Hoegaarden (vorige week), zagen we dit tafereeltje ...

Wat zou deze kat vanavond op het menu hebben staan ?

Ondertitels zijn steeds welkom !

Soms kan je toch echt achterover vallen van het prijskaartje van dingen die je wil laten doen. Dat hebben we gisteren nogmaals ondervonden, toen we de prijsofferte kregen voor het laten omheinen van onze tuin. De euro's die we moeten neertellen voor privacy in onze tuin swingen echt de pan uit. En dan is het nog niet eens echte privacy, want we lieten prijs maken voor een Bekaert-draad afspanning, je ziet daar dan nog los door, dus hebben we ook nog van die heidematten of iets dergelijks nodig om 'dicht' te zitten. Misschien moeten we maar 'ns gaan rondspeuren naar een houten (dichte) tuinafscherming.  Alhoewel ik denk dat die optie ook ongeveer hetzelfde prijskaartje zal dragen, of misschien wel meer. En een tuin waarin iedereen mij kan zien zitten, daar heb ik geen zin in. Het wordt dus een zoektocht naar een budgetvriendelijkere oplossing. Alle tips zijn welkom.

Pffff, waar blijft dat groot winnende lot ...

De allerlaatste letter van het alfabet, en eigenlijk ben ik er niet rouwig om. Het heeft soms nogal moeite gekost om een zanger, zangeres of groep te vinden met de desbetreffende letter.

We eindigen met ZZ Top, en we geven er nog 'ns een straffe lap op met "Gimme all your lovin" 

Een vrouwelijk Z kan ik niet zo direct vinden, dus hiermee eindigt mijn muziekalfabet ...